m o s k e n e s . b e

Jef Van Staeyen

welkom ❧

Lange tijd speelde ik met de idee een website op te zetten.
Dat blééf een idee. Tot een vriend me het beslissende duwtje gaf. En Natasja van Desina Design me deze site ontwierp.
Vandaag, zo’n drie jaar na de start, staan er een driehonderdtal berichten op moskenes.be . Heel divers. “Oud” materiaal, en verse dingen. Foto’s en teksten. Verhalen en korte essays. Informatie en opinies.

Ik wens je mooie ontdekkingen.
En een beetje van het plezier dat ik beleefd heb aan het maken van de site, en aan het schrijven, tekenen en fotograferen.

Lees verder:
1. Hoe ga je van Frans naar Nederlands en terug? 
2. Wat staat er op deze site?
3. Kwaliteitsbewaking
4. Mag je overnemen wat je op deze site vindt?
5. Contact

Continue reading

geen bewijzen

geen_bewijzen

Beveiligd: met Petzi naar 2018 ❧

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

vlees, mensen en natuur ❧

Je ziet ze nog zelden op het land. Je ziet ze een enkele keer op de autoweg, in grote vrachtwagens met kleine raampjes. Je ziet ze niet in de stad. Je ziet ze niet in het station of in de luchthaven. Je ziet ze niet in de supermarkt, behalve in fijngesneden plakjes onder plastic. Maar ze zijn er wel: vee.

Het zijn cijfers die ik vond op het >web, en graag grafisch toon. Wereldwijd groeit de veestapel snel. Het totale gewicht van de gekweekte zoogdieren (vee en huisdieren) wordt op 1000 miljard kg geraamd, dat is tweemaal meer dan het totale gewicht van alle mensen (500 miljard kg), en vijfentwintig maal meer dan het totale gewicht van alle “wilde” zoogdieren (40 miljard kg), van steppe en oerwoud tot heide en bos. Laat er enige fout in de ramingen zitten (bijvoorbeeld 20, of misschien 60 miljard kg voor de in de natuur levende zoogdieren…), de verhoudingen zijn indrukwekkend.

Grafisch geeft dat dergelijk beeld.

vlees-chair.001

Of zo.

vlees-chair.002

Bestaat er beter beeld van het antropoceen dan deze cijfers bieden?

* * *

De wereld is eindig, en dat merken we elke dag meer. Dat merken we ook in de verhouding van stad tot natuur. Steden waren eilanden in het platteland, die eilanden waren in de natuur. Vandaag is het meer en meer de natuur die eilanden vormt. Sterk vereenvoudigd ziet dat er uit als volgt.

vlees-chair.003

Op het laatst blijft er voor de natuur wereldwijd alleen een soort Hoge Veluwe.
En: Is toerisme een laatste stuiptrekking van ons verlangen naar een wereld die niet meer is?

 

1970 – 2017 : een oude tekening uit de kast gehaald

“Luchtkwaliteitswaarschuwing. Deze ochtend zijn op diverse plaatsen van het land hoge concentraties glyfosaat en fipronil gemeten. In het noorden en het oosten geldt alarmfase 3. Volwassenen wordt geadviseerd hun buitenactiviteiten zo beperkt mogelijk te houden. Kinderen, maar ook zwangere vrouwen en zogende moeders moeten binnen blijven, de ramen en deuren goed gesloten. In de rest van het land geldt voorlopig enkel alarmfase 2. Over twee uur volgt een nieuw bulletin.”

 

1970-ZEF

De Europese beslissing het gebruik van glyfosaat opnieuw vijf jaar te gunnen, heeft me ertoe gebracht in mijn oude papieren te duiken. Ik viste deze tekening op.
In de zomer van 1970 maakte ik als zeventienjarige een album, dat ik heel sober deel 1 noemde. Een deel 2 is er nooit gekomen. Misschien had deze website wel deel2.be kunnen heten. Eeuwig min drie dagen, een kijk op 1970 was de ondertitel.
Daarin tikte ik, of soms tekende ik, wat ik in kranten, tijdschriften of andere publicaties belangrijk vond. Geen enkele tekst schreef ik zelf, alleen grafisch is er een beetje eigen werk. Zoals dit. Overtikken, soms overtekenen, had iets van toe-eigenen. Van bewaren ook — straks een halve eeuw lang. Het was een tijd dat fotokopieën veel tijd en nog veel meer geld vereisten. [Ik herinner me nog hoe ik op de Antwerpse Katelijnevest een winkel binnenstapte om twee pagina’s uit een tijdschrift, De Spectator, te laten maken. Dat kostte me toen meer dan de prijs van het ding.]
De onderwerpen van deel 1 zijn (een beetje) divers: literatuur, met Maurice Gilliams en Émile Henriot (!), politiek, met Martin Luther King, de Vlaamse kwestie en de Griekse kolonels, de katholieke kerk in Nederland (!), en veel, heel veel architectuur, stedenbouw en milieu. De bedreigde Berchemse Cogels-Osylei, die ik het jaar voordien al fietsend langs de E3-werken had ontdekt, was een van de onderwerpen — de Koninklijke Maatschappij der Bouwmeesters Antwerpen KMBA ijverde voor haar behoud — maar het stedenbouwkundig veld was veel ruimer dan dat.

Asociaal Antwerpen en METROPOeL

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen organiseerde een trots stadsbestuur in mei 1970 de tentoonstelling Sociaal Antwerpen in de stadsfeestzaal op de MeirVoor een aantal actiegroepen, waaronder de pas opgerichte AGOS (aksiegroep oude stad), maar ook Kabouters, Dolle Mina’s, enz., was dat de gelegenheid om een eigen tentoonstelling op te zetten, in galerij De Zon, aan de overkant van de Meir, uiteraard Asociaal Antwerpen genoemd. Daarbij hoorde een krantje van een twintigtal pagina’s: METROPOeL. Beide tentoonstellingen heb ik bezocht, en van de boeiendste — Asociaal Antwerpen — talrijke teksten en tekeningen overgenomen. Ook een Leuvense actiegroep was blijkbaar van de partij, want hun krantje OERWOUD (spesjaal nummer van bulldOzer 3, rioolkrant van de werkgroep huisvesting Leuven) heeft me evenzeer geïnspireerd.
Sommige van die teksten zijn een halve eeuw later nog even actueel (bv. omtrent fijn stof, of een commentaar van de toen bekende tv-kok John Bultinck over het overmatig gebruik van antibiotica in de veeteelt), andere zijn dat gelukkig nu wat minder (over de kwaliteit van de waterlopen). De gelezen en overgenomen artikels (over pestisieden, herbisieden en kunstmest, en over sintetiese voedingswaren) inspireerden me tot mijn homicide-tekening. Ook zij blijft actueel. Al weten we nu, na veelvuldig wetenschappelijk onderzoek, veel beter dan toen hoe actueel ze wel is.

Post scriptum: Glyfosaat zelf bestond nog niet in 1970. Het werd in dat jaar door John E. Franz ontdekt en vanaf 1974 door Monsanto onder de naam Roundup op de markt gebracht.

« Older posts