moskenes.be

Jef Van Staeyen

Tag: mobiliteit (pagina 1 van 7)

VAB pleit voor mobiliteitsscore

Zover is het gekomen. Terwijl de politici over hun veters struikelen in het mobiliteitsdebat, ijvert FEBIAC voor rekeningrijden en VAB voor een beperking van de auto-afhankelijkheid.
De Vlaamse AutomobilistenBond pleit voor de toekenning van mobiliteitsscores op buurtniveau met aandacht voor “de aanwezigheid van veilige en vlotte fietsverbindingen, het aanbod van bussen, trams en treinen, de beschikbaarheid van deelsystemen en de nabijheid van belangrijke voorzieningen zoals winkels, scholen en ontspanningsmogelijkheden”. Dit naar het voorbeeld van de energiescore op apparaten en woningen. Zo’n M-score geeft de mogelijke koper of huurder van een woning of bedrijf aanwijzingen omtrent de auto-afhankelijkheid van de locatie. Hij kan ook een aanzet zijn opdat de overheid het behoud van een behaalde M-score ook in de toekomst verzekert — of die score zelfs verbetert.
Vier jaar geleden, in 2015, had minister Joke Schauvliege (we mogen ook al eens iets positiefs zeggen over haar) een dergelijk voorstel gelanceerd (met een score per huis, weliswaar), dat door de coalitiepartners N-VA en OpenVLD werd afgeschoten omwille van zogezegde ‘regelneverij’. [Zo’n score is nochtans een liberale maatregel, die de marktwerking bevordert. Je weet wat je koopt.]

Dat vind ik mooi, van VAB.
Een tiental jaren geleden (2009-2010) voerden we binnen de Métropole Européenne de Lille (toen nog Lille Métropole Communauté Urbaine) discussie over de vergelijkende verdiensten van enerzijds een goede thermische isolatie en performante verwarmingssystemen, en anderzijds een goede locatie. Ons argument ten gunste van de locatie is dat je een slechte isolatie of installatie op een incrementele wijze vaak nog verbeteren kan, terwijl een slechte locatie (behoudens een zeer zeldzame uitzondering) altijd slecht blijft. En ook dat de energie-besteding voor verplaatsingen vaak hoger is dan voor de verwarming (of afkoeling) van een gemiddeld goed geïsoleerd huis.
Voor het energieverbruik van een woning bestond toen (en bestaat nog steeds) het label Bâtiment Basse Consommation (>BBC) — naast talrijke andere kwaliteitslabels, die ik hier niet vermeld. Ik tekende toen, als antwoord, en ten behoeve van vergaderingen en conferenties (als powerpoint), het fictieve label Bâtiment Bonne Localisation (BBL) — un petit dessin vaut mieux qu’un long discours.  Een dergelijk label (of een dergelijke score) is er niet gekomen, al heeft onze discussie, deels toch, doorgewerkt.
Misschien is het nog niet te laat voor zo’n score, in Frankrijk ook.

 

de kleine verkeerskwis

De Vlaamse Stichting Verkeerskunde organiseert een nieuwe grote verkeerskwis, >die vind je hier.
De Standaard publiceerde op 25 oktober het artikel >Overal vierkant groen! Of toch niet?
Vanaf 2019 wordt het ook in België mogelijk om alle fietsers op een kruispunt tegelijk groen licht te geven, maar nu klinkt de roep om het verkeersreglement sneller aan te passen. Wat zijn de voor- en nadelen van ‘vierkant groen’ en moet het systeem op alle kruispunten ingevoerd worden?

Lees verder

autootjes tellen op de Charlottalei

De Charlottalei (in Antwerpen) is geen straat.
De Charlottalei is een parking — een parking met bomen.
En ze is een door-rij-weg.
Charlotta, de (on)logica achter een project.

ook voor de NMBS kan telewerken een oplossing zijn


De trein nemen om een reiskaartje te kopen

Ik begin met een anekdote. Ze is al enkele jaren oud.
Omdat de Frans-Belgische lokale spoorverbindingen niet de volledige avond lopen, ben ik wel eens ‘s morgens met de auto naar het station van Kortrijk, Moeskroen of Doornik gereden, om daar een reiskaartje te kopen en de trein te nemen naar een of andere Belgische of Nederlandse bestemming — de garantie dat ik ‘s avonds nog thuis geraak in Lille. Ik ben in die stations altijd goed en vriendelijk ontvangen, met handige adviezen om in de doolhof van treintarieven de voordeligste oplossing te vinden, wat me op het net niet altijd lukt.
Die dag stond ik in Moeskroen, en vroeg een kaartje naar Culemborg, in de Betuwe, en dan naar Amsterdam. “Daarvoor moet u naar Doornik”, zei de vrouw achter het loket, “het station in Moeskroen mag geen internationale tickets meer verkopen”. Dat vond ik merkwaardig, want wat voor een spoorwegbeambte door de NMBS te complex wordt geacht, word ik verondersteld thuis aan de computer zelf te doen.
Ik ben niet terug naar mijn auto gestapt, en heb de trein naar Kortrijk genomen — dat kon ook —, waar ik aan het loket mijn internationale kaartjes heb gekocht. Tussen twee treinen heb ik tijd genoeg gehad om in de stad, bij Theoria, een boek van Brouwers te kopen (Sisyphus’ bakens, dat heeft me niet gespijt).
De trein nemen om een kaartje te kopen, zou dat de toekomst zijn van de NMBS?

Lees verder

Oudere berichten

© 2019 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑