moskenes.be

Jef Van Staeyen

Tag: architectuur en stedenbouw (pagina 1 van 14)

VAB pleit voor mobiliteitsscore

Zover is het gekomen. Terwijl de politici over hun veters struikelen in het mobiliteitsdebat, ijvert FEBIAC voor rekeningrijden en VAB voor een beperking van de auto-afhankelijkheid.
De Vlaamse AutomobilistenBond pleit voor de toekenning van mobiliteitsscores op buurtniveau met aandacht voor “de aanwezigheid van veilige en vlotte fietsverbindingen, het aanbod van bussen, trams en treinen, de beschikbaarheid van deelsystemen en de nabijheid van belangrijke voorzieningen zoals winkels, scholen en ontspanningsmogelijkheden”. Dit naar het voorbeeld van de energiescore op apparaten en woningen. Zo’n M-score geeft de mogelijke koper of huurder van een woning of bedrijf aanwijzingen omtrent de auto-afhankelijkheid van de locatie. Hij kan ook een aanzet zijn opdat de overheid het behoud van een behaalde M-score ook in de toekomst verzekert — of die score zelfs verbetert.
Vier jaar geleden, in 2015, had minister Joke Schauvliege (we mogen ook al eens iets positiefs zeggen over haar) een dergelijk voorstel gelanceerd (met een score per huis, weliswaar), dat door de coalitiepartners N-VA en OpenVLD werd afgeschoten omwille van zogezegde ‘regelneverij’. [Zo’n score is nochtans een liberale maatregel, die de marktwerking bevordert. Je weet wat je koopt.]

Dat vind ik mooi, van VAB.
Een tiental jaren geleden (2009-2010) voerden we binnen de Métropole Européenne de Lille (toen nog Lille Métropole Communauté Urbaine) discussie over de vergelijkende verdiensten van enerzijds een goede thermische isolatie en performante verwarmingssystemen, en anderzijds een goede locatie. Ons argument ten gunste van de locatie is dat je een slechte isolatie of installatie op een incrementele wijze vaak nog verbeteren kan, terwijl een slechte locatie (behoudens een zeer zeldzame uitzondering) altijd slecht blijft. En ook dat de energie-besteding voor verplaatsingen vaak hoger is dan voor de verwarming (of afkoeling) van een gemiddeld goed geïsoleerd huis.
Voor het energieverbruik van een woning bestond toen (en bestaat nog steeds) het label Bâtiment Basse Consommation (>BBC) — naast talrijke andere kwaliteitslabels, die ik hier niet vermeld. Ik tekende toen, als antwoord, en ten behoeve van vergaderingen en conferenties (als powerpoint), het fictieve label Bâtiment Bonne Localisation (BBL) — un petit dessin vaut mieux qu’un long discours.  Een dergelijk label (of een dergelijke score) is er niet gekomen, al heeft onze discussie, deels toch, doorgewerkt.
Misschien is het nog niet te laat voor zo’n score, in Frankrijk ook.

 

de Rotterdam ❧

Rotterdam-2048

De Rotterdam is een gebouw van 160.000 m2, tussen 2009 en 2012 naar een ontwerp van het bureau OMA (Rem Koolhaas) op Kop van Zuid in de Maas gebouwd.
Ik heb willen weten hoe het is gefundeerd, hoe het recht blijft staan. Diep wellicht, maar hoe? Rotterdam is New York niet, en de ondergrond bestaat voor een belangrijk deel uit… water. Hoe dat water reageert op het oppompen enerzijds, en op de stijging van de zeespiegel anderzijds, is mij een raadsel. Ontstaan er krachten die de Rotterdamse ondergrond aan het bewegen brengt?

Klik hier voor een vergelijking met het originele plaatje: de Rotterdam 2018

een Italiaanse reis — overzicht ❧

Eind april, begin mei ben ik naar Noord-Italië gespoord, en heb er zeven steden bezocht: Turijn, Genua, La Spezia, Parma, Modena, Ferrara en Piacenza. Enkel Turijn kende ik al. Twee weken, of toch bijna, schoonheid, elegantie, vriendelijkheid, betrouwbaarheid, reinheid en lekkere dingen. Bijna, zeg ik, omdat er ook wel eens een uitzondering was.
Zo begon een bericht dat ik op 19 mei postte — ik was pas terug —, Italiaanse blinden, mooie auto’s, en een sluier, en waarin ik talrijke andere bijdragen aankondigde.

Lees verder

om Genua te begrijpen kom je dimensies te kort

klik hier als je liever een PDF-bestand leest

 

italia2018.022

Dit zijn geen fotomontages, geen creaties van >M.C. Escher of >Filip Dujardin. Dit is Genua, waar gebouwen en straten boven elkaar gestapeld worden.
Jammer dat ik er nooit mooi zonlicht had, al ben ik er in mijn dwalen meermaals geweest, het kruispunt van de Largo della Zecca met de Via Cairoli en de Via Carlo Targa, aan de ingang van de Galleria Giuseppe Garibaldi — dat is de tunnel die, met uitzondering van het havenfront en de Strada sopraelevada Aldo Moro, zowat de enige verbinding tussen het westen en het oosten van Genua is, half de stad moet door die pijp.
Maar zelfs als de zon er had gestaan en voor heldere kleuren had gezorgd, was een goede belichting moeilijk geweest.

Lees verder

Oudere berichten

© 2019 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑