Jef Van Staeyen

Tag: politiek en samenleving (Pagina 1 van 45)

tulpenboom ❧

 

Voor het raam staat een mooie tulpenboom. In de lente gaf die prachtige bloemen. Daarna bleef hij zwanger van groen.
Toen kwam een hittegolf. Wij, mensen, hebben om koelte gesmeekt, geklaagd en gekreten. Ook de tulpenboom kreeg het lastig; honderden bladeren kleurden bruin of geel.
De koelte kwam, de regen, de wind en de storm. De hitte zijn we vergeten. Nu hangt er nog één bruin, dood blad in die groene boom. Er groeien nieuwe bloemen en bladeren omheen.
Tienduizend doden heeft corona in dit landje gemaakt. Soms honderden per dag, nu nog zeven. Op een enkele naam na, een enkele dode, zijn we die duizenden alweer vergeten. Maskers vinden we storend, niet langer de doden.

 

post scriptum
Wanneer het hard waait, komt de tulpenboom aan mijn venster tikken. Toen hij leed onder de hitte, en verzwakt was, deed hij dat niet.

aanvulling — correctie, per 18 september
Op die nieuwe bloemen heb ik me verkeken. Talrijke nieuwe bladeren zijn er wel, maar de nieuwe bloemen blijken de vruchten van de tulpenboom te zijn, die verdraaid veel op bloemknoppen lijken.

burgemeesterstraten in Antwerpen

 

 

Sinds 1876, met Jean-François Loos, worden de overleden Antwerpse burgemeesters in straatnamen herdacht. Mathilde Schroyens, gestorven in 1996, is met enige vertraging voorlopig de laatste van hen. Onlangs kreeg ze een straatje op Linkeroever, in de nieuwe  Regattawijk.
Ook historische burgemeesters, sinds lang overleden, krijgen soms die eer. Al is dat vaak om andere daden dan hun burgemeesterschap. Reeds in 1819 werd een straat, nee een kaai, (bijna) naar Filips van Marnix van Sint-Aldegonde genoemd — alleen Sint-Aldegondis bleef in de kaainaam bewaard. Ook Antoon Van Stralen, Jan Van Schoonhoven en Nikolaas Rockox kregen een straat, of een pleintje. Toch was dat voor Van Schoonhoven veeleer een afdragertje, dat een voorganger al flink versleten had.
Zelfs aan eerder “vergeten” figuren wordt vandaag gedacht, zoals Philippe Vermoelen, die van 1814 tot 1817 burgemeester was, en in de reeds genoemde Regattawijk ook zijn straatje krijgt.

De geografie van die straten is niet echt toevallig: niet elke straat, niet elke wijk wordt voor zo’n burgemeesterstraat goed genoeg geacht. De kennis van de burgemeesterstraten is misschien een klein takje van wat ik sociale toponymie zou noemen: de keuze en het gebruik van plaatsnamen in functie van de socio-economische en wellicht culturele kenmerken van de bevolking. Ook het al dan niet plaatsen van monumenten speelt daarin mee. Waarbij sommige politieke partijen merkwaardige keuzen hebben gemaakt, die hen ongunstig konden zijn. Hebben de Antwerpse socialisten op straat met namen en beelden hun band met hun kiezers verloren?

Ik telde een twintigtal burgemeesterstraten in Antwerpen, en neem u graag mee ter verkenning: een bestand met kaarten, foto’s en teksten (30Mo).

 

post scriptum
In een eerste versie vergat ik de Marnixplaats, die net als de Sint-Aldegondiskaai, maar met 56 jaar verschil, naar Filips van Marnix van Sint-Aldegonde is genoemd. Het is nochtans moeilijk om het immense Schelde Vrij-monument niét te zien, dat midden op het plein staat, en het perspectief van acht straalsgewijs geplaatste straten beheerst.

Oostmalle, 1967 ❧

journalist ondervraagt burgemeester Oostmalle na windhoos

 

Op 25 juni 1967 ging een windhoos door België en Nederland. Hij veroorzaakte zeer aanzienlijke schade in Oostmalle, Chaam (Noord-Brabant) en Tricht (Gelderland). In Oostmalle werden de kerk en een honderdtal huizen vernield.

« Oudere berichten

© 2020 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑