Jef Van Staeyen

Tag: politiek en samenleving (Pagina 1 van 49)

leve de balie, leve de mensen — zonder tijdsslot dolen door Gent

Deze bijdrage schrijf ik naar aanleiding van Johan Rutgeers’ opinietekst in De Standaard van 1 juli 2021 “Gentenaren bevrijden het Gravensteen”. Ze gaat echter niet over het Gravensteen — overigens een belangrijk onderwerp.

Johan Rutgeers schrijft: “Ontvangstbalies zullen in de toekomst overbodig worden, nu iedereen eraan gewoon is geraakt zijn tickets online te kopen en slots te reserveren. Dat wereldwijde fenomeen zal de overbelasting van onze monumenten en musea verlichten. Piek- en daluren zullen verdwijnen, en dat komt de bezoekers en de monumenten alleen maar ten goede.”

Welnu, ik hoop het tegendeel. En verwacht van musea dat ze de ontvangstbalies spoedig in ere herstellen. Covid-19 heeft ons zowat de arm omgewrongen, en ons verplicht voor allerlei dingen via digitale media tijdssloten te reserveren. Ongedwongen dwalen door een stad, geleid door het weer, het humeur, de vrienden, was er niet meer bij. Plots beslissen al dan niet een Gravensteen of ander museum te bezoeken werd onmogelijk gemaakt. Je moest op voorhand plannen en beslissen wanneer je het museum wilde binnengaan, en de rest van je dag erop afstellen. Met je klok in de hand door de stad.

Nee, geef mij maar de vrijheid van het onvoorbereide, met één groot tijdsslot dat van 10 tot 17 uur loopt, en met mensen aan de balie aan wie je zelfs een vraag kan stellen, een advies kan vragen — of gewoon een mooie dag wensen. Veel liever dat dan zo’n website met sloten, cookies en vinken.

 

 


De Standaard, 8 juli 2021

brand in Brecht — waarom Defensie de kosten voor natuurherstel op de Vlaamse overheid moet verhalen

Het was niet snugger, vanwege het Belgisch leger, om op uitgedroogde heidegronden met fosforhoudende en dus brandstichtende kogels schietoefeningen te houden, en noch blusmateriaal noch deskundige manschappen ter plaatse te hebben om een beginnend brandje te blussen. [Om een voortvluchtige militair het vuur aan de schenen te leggen had het wel efficiënt kunnen zijn .] Meer dan vijfhonderd hectare waardevolle heide-natuur is in de vlammen opgegaan, bewoners moesten geëvacueerd worden, Antwerpen lag onder de rook, en zware Belgisch-Nederlandse inspanningen waren nodig om het vuur onder controle te krijgen. [Terloops: Brecht ligt ongeveer even ver van Antwerpen als Doel. Ook uit die hoek kan de wind verkeerd zitten.] Volgens deskundigen van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek en van het Agentschap Natuur en Bos zal het tien jaar duren en vijf miljoen euro kosten om het heidelandschap te herstellen. Er moet geplagd worden (door machines), en gegraasd (door schapen) en nog een en ander, om te voorkomen dat het pijpenstrootje, een weinig waardevolle grassoort, de bovenhand haalt en de heide verdringt. De Vlaamse minister van Omgeving wil Defensie in gebreke stellen, en de kosten op haar verhalen.

Daar valt wat voor te zeggen. Tenzij.

In een of andere krant vroeg een lezer zich af hoe het mogelijk is dat men schietoefeningen houdt in een natuurgebied. De vraag is veeleer hoe het komt dat er zoveel natuur is in een militair domein — en elders niet. Het is immers dankzij het leger dat die natuur er vandaag nog is. Zonder Defensie en zonder schietveld stond heel dat ruime gebied al lang vol villa’s, schoenwinkels en meubelzaken. Plus nog wat akkerland (met maïs?), varkensstallen, golfterreinen en eetgelegenheden. Het actuele landschap van het militair domein is hét originele landschap van grote stukken van de Kempen, dat bijna overal elders onder mest en beton verdwenen is.
De minister zei het zelf, er zitten teveel nitraten in de lucht, en daarom groeit het gras te snel — en de heide te traag. Zonder die nitraten ging het natuurherstel als het ware vanzelf, en volstond geduld, wat de natuur in overvloed heeft. Door de nitraten is die natuur zowel zeldzaam als kwetsbaar geworden.

Wiens bevoegdheid is nitraatvervuiling? De Vlaamse overheid, die al sinds decennia het probleem miskent — nu pas wordt ze wakker — en op alle niveaus geijverd heeft om de vervuilingsnormen te verzwakken of te omzeilen.
Wiens bevoegdheid is ruimtelijke wanordening, waardoor waardevolle natuur náást het militair domein kapot is gemaakt? De Vlaamse overheid, die haar verantwoordelijkheid niet neemt.
Zonder Vlaams wanbeleid, inzake ruimtelijke ordening, landbouw en milieu, ging natuurherstel vanzelf, op natuurlijke wijze. En was de brand misschien nog heilzaam geweest.
Mét Vlaams wanbeleid zijn er kosten. Misschien moet Defensie de Vlaamse overheid in gebreke stellen — en moeten u en ik dat ook doen. Waar zo’n brand al niet goed voor kan zijn.

de Franse groenen tegen de 50-plussers

Om in Frankrijk te mogen deelnemen aan de verkiezingen moet je op de kiezerslijsten staan. In sommige gevallen gebeurt de inschrijving automatisch, maar niet altijd. Dan moet je naar een website, of naar het gemeentehuis waar je woont of een eigendom hebt. Eenmaal je ingeschreven bent, blijf je dat wel. Stemmen is niet verplicht.
Weldra, in juni, zijn er departementale en regionale verkiezingen, en volgend jaar in april, mei en juni nieuwe presidents- en parlementsverkiezingen. Er staat dus veel op het spel, wie wel en wie niet op die lijsten staat. Zowel de overheden als de partijen ondernemen informatie- en sensibiliseringsacties om wie nog niet ingeschreven is te overtuigen het nodige te doen. Vaak en vooral gaat het om jongere mensen. Voor de komende departementale en regionale verkiezingen is 14 mei de uiterste datum.

In Ile-de-France (de regio Parijs) hebben de Franse groenen  — Europe Écologie les Verts, of EELV — met Julien Bayou als lijsttrekker, overigens secrétaire national van de partij, zo’n wervingscampagne opgezet. Met als idee: schrijf je in op de kiezerslijsten om voor het klimaat te kunnen stemmen, want anderen zijn zeker wél te gaan stemmen… maar niét voor het klimaat. Die anderen zijn dan Gérald Darmanin, huidig minister van binnenlandse zaken, Éric Zemmour, polemist, Alain Finkielkraut, filosoof, en… de jagers en de boomers (of babyboomers, wie tussen 1945 en ongeveer 1970 geboren is).


twee beelden uit de campagne van idfecologie

Niet iedereen was gelukkig met die beelden — vooral dat laatste — en de campagne werd snel bijgestuurd. Julien Bayou noemde het une maladresse, une erreur — een onhandigheid, een vergissing.  Maar niet een fout. Begrijp: het mag niet gezegd, maar zo denken we wel.
Het beeld met de boomers werd vervangen door… les fachos.

 

[Er bestaat overigens ook een nationale, officiële website waar iedereen makkelijk, en met meer zekerheid, kan verifiëren of hij of zij op de kiezerslijsten staat.]

covid 19, we zijn er nog niet

We praten over terrasjes, vakanties, enz., maar in Le Monde vind je elke dag (al sinds 5 mei 2020) grafieken als deze: de evolutie van de dagelijkse sterftecijfers, land per land. De cijfers bovenaan van links naar rechts: aantal infecties, aantal doden, aantal doden per miljoen inwoners, evolutie van het weekgemiddelde voor de doden.
Dergelijke grafieken zijn niet helemaal vergelijkbaar — elk land heeft zijn telmethode — maar wat we wel zien is dat de huidige situatie niet die van juli, augustus en september 2020 is. Er zijn, in dit land, dagelijks nog 30, 40, 50 covid-doden (het recentste cijfer is 52). Ik weet dat het niet hetzelfde is, en dat er talloze andere manieren zijn waarop mensen ziek worden en sterven, maar covid is wel elke dag het equivalent van een terroristische aanslag of een busongeval.

 

« Oudere berichten

© 2021 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑