moskenes.be

Jef Van Staeyen

Tag: fotografie (pagina 1 van 11)

Wenen (met de stedenbouwkundigen van de VRP)

Half september was ik enkele dagen in Wenen, met de vrienden en collega’s van de VRP (Vlaamse Vereniging voor Ruimte en Planning). Uitstekend georganiseerd, en goed gezelschap, moet gezegd.

Dit zijn enkele foto’s, eerst van mijn treinreis uit Antwerpen naar Wenen, waar ik ‘s anderendaags de groep vervoegde. De extra halve dag gebruikte ik voor een kort maar intens bezoek aan enkele zalen van het Kunsthistorisches Museum, waar met name de twaalf Bruegels, maar ook talrijke werken van Rubens (onder meer het Pelsken), Van Dijck, Teniers, Francken, Cranach, Vermeer, Rembrandt, e.v.a. te zien zijn. Er was ook een kleine tijdelijke tentoonstelling naar aanleiding van de bruikleen van een zéér kleine Van Eyck (een A5-je groot) die tot de collectie van het Museum van Antwerpen behoort.

De keuze van de architectuur- en stedenbouwfoto’s is niet representatief. Vaak koos ik de foto’s om hun (naar mijn smaak) esthetische veeleer dan documentaire waarde. De foto met het Haus am Michaelerplatz van Adolf Loos was een toevalstreffer: de Belle Epoche-koets kwam snel langsgereden.
Het verkeersbord ‘ausgenommen’ is verklaarbaar, maar vereist wel enig denkwerk, en kennis van andere Weense verkeersborden. Zoals men op het voetgangers-verkeers-licht ‘Einbahnstraβe’ ziet, neemt men in Wenen enige vrijheid met de elders gebruikelijke symbolen. [Je vindt er ook nog verkeersborden met mannen met hoeden, maar niets zegt dat je zo’n hoed ook moet dragen om op straat te komen.]
Wat Donau City betreft: Wenen heeft een moeilijke relatie met de Donau, en de nieuwe wijk, die naar die rivier werd genoemd, en op een kunstmatig eiland ligt, heeft die niet kunnen verbeteren. Merkwaardig is ook dat het project uit de jaren ’90 dateert, en steunt op stedenbouwkundige principes die in Frankrijk al in de jaren ’70 hun ernstige gebreken hebben getoond.

(Wien, Vienna)

Lille (Rijsel) in foto’s ❧

Hier heb ik een aantal fotoreeksen samengebracht, en soms vervolledigd, die op diverse plaatsen van de website te vinden waren.

   Een veertigtal foto’s van Lille.

   En een dertigtal van de oude stad.

   Een beetje koelte voor warme dagen: sneeuw in de citadelle van Lille.
Ik heb de sneeuw niet opgewit, en het schaarse, grijze licht op de foto’s laten staan. Decemberdagen (en januaridagen) zijn vaak erg duister en kort.

   La Plaine Churchill (mijn dagelijkse wandeling naar het werk).

 

Twee kleine reeksen: een ballet van machines voor de heraanleg van de rue du Magasin, en de verkleedpartij van de klokkentoren van de kerk Saint-André in de rue Royale.
[Lees hier ook het raadsel van Veen, een zoektocht naar de oorsprong en de meester van twee mooie schilderijen in die kerk.]

* * *

enkele oudere reeksen

EURALILLE-novembre_1994   Euralille, november 1994 (9 foto’s)

Euralille-1993.001   omtrent de onvermoede oorsprong van Euralille: delirious Montana, waar OMA de mosterd haalde !

141231-Jardin_des_Geants.001   Le Jardin des Géants. Deze mooie tuin ligt naast de kantoren van de Métropole Européenne de Lille. Een tuin vol verrassingen. (14 foto’s)

121128-ebeniste   een schrijnwerker in Lille (3 foto’s, november 2012)

Le_Fresnoy.001   Le Fresnoy (Tourcoing),  Pictures of some exhibitions  (8 foto’s)

  La villa Cavrois, in Croix (Roubaix) (14 foto’s)

   Het kleine dorpje Bouvines, nabij Rijsel, ook bekend om de veldslag van 1214, en om zijn monumentale kerk met glasramen-als-een-beeldverhaal.

  En ontdek hier de heel eigen manier waarop Lille, tot enkele jaren geleden, “parking days”  organiseerde in de citadelle (foto’s: september 2014).

Lille, plaine Churchill, ochtend- en avondwandeling

De Plaine Churchill heb ik te laat ontdekt. Ik bedoel: naar waarde geschat. Want ik ging met de bus. Pas enkele jaren geleden besliste ik te voet naar het werk te gaan, een afstand van twee kilometer, langs de Plaine Churchill, en langs een aangrenzend maar naamloos terrein in La Madeleine, dat om onduidelijke motieven in administratieve documenten soms le Tir à l’Arc wordt genoemd, al staat de staande wip aan de Rijselse overkant. Behalve op winteravonden, zeg ik maar — omtrent de wandeling, niet de wip. Het pad is onverlicht. En: je weet nooit wie je tegenkomt.
De Plaine Churchill en dat terrein in La Madeleine dat ik in de foto’s hierbij Coubertin heb genoemd, naar de brede laan die er ligt, zijn in feite een overschot. Een résidu van een om militaire redenen onbebouwbaar (non aedificandi) gebied beneden de Rijselse wallen, dat enkele decennia geleden door een quasi-autoweg doorsneden werd, en dat op een blauwe maandag parkachtig en sportvriendelijk werd aangelegd — het Rijselse deel wellicht na de bouw van de hogesnelheidslijn die er in een tunnel onder loopt.
[De taluds die je er ziet hebben dus niets met oude vestingen te maken, maar allicht meer met het stockeren van overtollige grond, en bescherming tegen het lawaai van de drukke ringweg die er net achter ligt. In dat stukje Vieux-Lille zijn de oude wallen en grachten volledig gesloopt.]
De komende jaren zal het gebied onherkenbaar veranderen: het deel in La Madeleine wordt volledig bebouwd, ook waar die mooie bomen staan (de eerste foto’s van de reeks), en in het Rijselse komt een nieuw gerechtsgebouw.

Die enkele jaren heb ik aan dat stukje ruimte en natuur wel veel plezier gehad, ‘s morgens vóór en ‘s avonds na het werk. Ik heb er enkele tientallen foto’s van, maar niet genoeg om alle sferen te tonen die ik er ervaren heb: waar is de regen? waar is de mist? en waar zijn al de bloemen heen, of de duizenden pareltjes van dauw die schitterden in de ochtendzon? Ook wat banaal wordt aangelegd, kan wonderlijk zijn. Als je de natuur, het licht en het weer hun gang laat gaan.

In tegenstelling tot het beeld met de sportieve loper bovenaan zijn de twee dozijn foto’s die ik toon allemaal kleurfoto’s, ook al zie je dat soms niet. Een klein, automatisch fototoestelletje dat al vaak wonderen heeft verricht (Canon) en, voor de recentste foto’s, soms mijn zaktelefoon (Nokia), hebben de plaatjes genomen, waarvan de kleuren door dat laatste dingetje soms eigenzinnig werden geïnterpreteerd. Zowel de datum als het uur heb ik vermeld, omdat dat voor deze beelden met seizoenen, licht en weer (en bladeren) erg belangrijk is. Er zitten ook enkele foto’s bij met de staande wip (le tir à l’arc), maar ik weet niet of die oude Vlaamse sport daar nog veel beoefend wordt.

Antwerpen, Red Star Line ❧

Drie beelden vanop de toren van het Red Star Museum.

Oudere berichten

© 2019 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑