Jef Van Staeyen

Tag: vergeten voetganger (Pagina 1 van 7)

alles begint op het trottoir

De basis van alle mobiliteit zijn de trottoirs. Alleen zijn ze vaak in een slechte staat of te smal.(…)Dat betekent dat je moet ingrijpen in straten en pleinen.

De voetpaden zijn daarbij het belangrijkst. De meeste aandacht in het mobiliteitsdebat gaat meestal naar de autosnelwegen. Daar mag zeker aandacht naar gaan, maar de basis van alle mobiliteit is nog steeds het trottoir. Voor iedereen is dat het eerste contactpunt met de rest van de wereld. Alleen liggen die trottoirs er niet altijd goed bij. Ze zijn te smal, of zijn in slechte staat. Dat is problematisch voor mensen die zich op vier wielen verplaatsen. Ik bedoel daarmee de kinderwagen, de rolstoel en de rollator.

Daarom is het zo interessant dat stedenbouwkundigen en mobiliteitsdeskundigen oproepen om naar de stad en de straten te kijken vanuit het oogpunt van een kind, of van iemand die niet goed ter been is. Als een trottoir geschikt is voor iemand in een rolstoel, dan is het voor iedereen aangenaam om er te wandelen. Als de vijftien- minuten-wijk ooit werkelijkheid wordt, dan zijn de voorzieningen ook te voet bereikbaar. Vergeet niet dat iedereen in zijn of haar leven wel eens minder mobiel is. Dat begint al als klein kind, in de kinderwagen.

 

Dit is een uittreksel van een bijdrage van Thomas Vanoutrive, professor mobiliteit aan de Universiteit Antwerpen en een van de bezielers van Straatvinken, op de website van Straatvinken, overname van een interview in Gazet van Antwerpen, 19 september 2020.

waarheen met de tram (en te voet) in Antwerpen in 2030?

Ik had het al eerder moeten doen.
Dankzij Ringland kregen we op 17 juni een presentatie van de werkzaamheden van de Vervoerregio. Tweeëndertig gemeenten (van Beveren tot Malle, en van Essen tot Lier en Boom), plus De Lijn en de NMBS, overleggen samen over de mobiliteit in de Antwerpse regio, en werken aan een Routeplan 2030: welke initiatieven zijn nodig voor een duurzame en betrouwbare mobiliteit?

Dit is mijn reactie op het ontwerp van routeplan.

 

wil je meer lezen over Antwerpse trams?

wil je meer lezen over vergeten voetgangers?

mijn beste tijd: 3′19″84

Nee, 3′19″84 is niet een of andere snelste tijd.
Het is de tijd die ik daarnet chronometreerde in het metrostation Zegel in Borgerhout, toen ik met stevige maar niet overhaaste tred van de tram op niveau -3 naar de straat stapte. Drie minuten, negentien seconden, vierentachtig honderdsten. Let wel: er was weinig of geen volk, niemand heeft me opgehouden. Toch heeft het zo lang geduurd.
In mijn tram-tekst van 2 november ergerde me ik al aan die lange, saaie wandeling langs de zalen en trappen van Zegel, maar nu heb ik cijfers. 3′19″84.
[Dat is behoorlijk langer dan een gemiddelde Beatles-song, om maar wat te zeggen. Pas in 1965, met You Won’t See Me, brachten ze een song van 3′22″. Ze hadden er toen al een tachtigtal gemaakt die korter, soms veel korter waren, en ook nadien zou de gemiddelde Beatles-song kort en krachtig blijven.]

Ter vergelijking ben ik nadien in datzelfde metrostation weer afgedaald, naar verdieping -2, waar de trams naar het centrum rijden. Dat vroeg me slechts 1′49″03.
[Nauwelijks korter dan I Wanna Be Your Man uit 1963: 1′59″. De originele Stones-versie van dat Lennon-McCartney-nummer duurde zelfs maar 1′43″. Als je bedenkt dat die gasten toen minder tijd nodig hadden voor een krachtige liefdesverklaring dan een tramreiziger van vandaag om naar bleekblauwe tegels te kijken…]

Eind vorig jaar noteerde ik ook de tijd die je aan Berchem station bezig bent als je als voetganger de Boomgaardstraat wil oversteken, en daarbij (1) de verkeersregels respecteert; (2) de pech hebt dat het allereerste licht van je traject op rood springt net voor je wil oversteken; en (3) niet rent maar stapt. Dat was 2′50″. Twee minuten en vijftig seconden. Op mijn polsuurwerk. Zodra het kruispunt van de Plantin en Moretuslei met de Ommeganckstraat is heraangelegd, ga ik ook daar naartoe.

Wie te voet gaat — en soms de tram neemt — heeft het eeuwige leven, zo lijkt het wel.

de vergeten voetganger (19) voeten en wielen

Dit is het voorlopig einde van de reeks — al zijn er nog redenen en plekken genoeg om verder te gaan.

 

Hier breng ik nog enkele dingen samen (klik hier, of klik op het plaatje hierboven):

  • Wat voor de voetgangers écht telt, is het onderscheid tussen voeten en wielen. Daarom breng ik enkele vereenvoudigde dwarsprofielen van belangrijke straten.
  • Ik suggereer een definitie van het begrip trottoir, niet te verwarren met voetpad (waarbij een fietspad zowel op als naast het trottoir kan liggen — in dat laatste geval is het fietspad vaak, maar niet altijd, een fietsstrook).
  • Waarom een fietspad-op-het-trottoir niet hetzelfde is als een fietspad náást het trottoir, en de ruimte voor voetgangers in belangrijke mate beperkt.
  • Hoe breed een geparkeerde fiets op het voetpad soms is.
  • Wat het POTAS-principe is.
« Oudere berichten

© 2021 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑