moskenes.be

Jef Van Staeyen

Categorie: 2010

VAB pleit voor mobiliteitsscore

Zover is het gekomen. Terwijl de politici over hun veters struikelen in het mobiliteitsdebat, ijvert FEBIAC voor rekeningrijden en VAB voor een beperking van de auto-afhankelijkheid.
De Vlaamse AutomobilistenBond pleit voor de toekenning van mobiliteitsscores op buurtniveau met aandacht voor “de aanwezigheid van veilige en vlotte fietsverbindingen, het aanbod van bussen, trams en treinen, de beschikbaarheid van deelsystemen en de nabijheid van belangrijke voorzieningen zoals winkels, scholen en ontspanningsmogelijkheden”. Dit naar het voorbeeld van de energiescore op apparaten en woningen. Zo’n M-score geeft de mogelijke koper of huurder van een woning of bedrijf aanwijzingen omtrent de auto-afhankelijkheid van de locatie. Hij kan ook een aanzet zijn opdat de overheid het behoud van een behaalde M-score ook in de toekomst verzekert — of die score zelfs verbetert.
Vier jaar geleden, in 2015, had minister Joke Schauvliege (we mogen ook al eens iets positiefs zeggen over haar) een dergelijk voorstel gelanceerd (met een score per huis, weliswaar), dat door de coalitiepartners N-VA en OpenVLD werd afgeschoten omwille van zogezegde ‘regelneverij’. [Zo’n score is nochtans een liberale maatregel, die de marktwerking bevordert. Je weet wat je koopt.]

Dat vind ik mooi, van VAB.
Een tiental jaren geleden (2009-2010) voerden we binnen de Métropole Européenne de Lille (toen nog Lille Métropole Communauté Urbaine) discussie over de vergelijkende verdiensten van enerzijds een goede thermische isolatie en performante verwarmingssystemen, en anderzijds een goede locatie. Ons argument ten gunste van de locatie is dat je een slechte isolatie of installatie op een incrementele wijze vaak nog verbeteren kan, terwijl een slechte locatie (behoudens een zeer zeldzame uitzondering) altijd slecht blijft. En ook dat de energie-besteding voor verplaatsingen vaak hoger is dan voor de verwarming (of afkoeling) van een gemiddeld goed geïsoleerd huis.
Voor het energieverbruik van een woning bestond toen (en bestaat nog steeds) het label Bâtiment Basse Consommation (>BBC) — naast talrijke andere kwaliteitslabels, die ik hier niet vermeld. Ik tekende toen, als antwoord, en ten behoeve van vergaderingen en conferenties (als powerpoint), het fictieve label Bâtiment Bonne Localisation (BBL) — un petit dessin vaut mieux qu’un long discours.  Een dergelijk label (of een dergelijke score) is er niet gekomen, al heeft onze discussie, deels toch, doorgewerkt.
Misschien is het nog niet te laat voor zo’n score, in Frankrijk ook.

 

vrije baan voor trams in Noord-Frankrijk ❧

“Een tram is veel meer dan een vervoermiddel; hij is het mooiste stukje van de straat.”

Op uitnodiging van het jaarboek >De Franse Nederlanden — Les Pays-Bas Français schreef ik in 2010  deze bijdrage  over trams en tramprojecten in Noord-Frankrijk.    (7,9Mb)

Journaalnederlands en Verkavelingsvlaams, de hypothese van de tweede persoon

“Waarom lukt het Nederlandse dialectsprekers binnen de Nederlandse rijksgrenzen wel foutloos Nederlands te [spreken] en slagen de Belgen, die zoveel lawaai maken over hun taal, daarin zo goed als nooit?”  (naar Willem Frederik Hermans)

Hier lees je een reactie op een artikel van de Hasselaar José Cajot in het tijdschrift Ons Erfdeel (februari 2010):  > “Van het Nederlands weg? De omgangstaal in Vlaanderen”. 

 

post-scriptum (oktober 2017): Voetnoot 5 pagina 3 van mijn tekst, omtrent gij drinkt altijd thee, is niet helemaal juist. Ook zwakke werkwoorden kunnen (maar niet moeten) in de tweede persoon enkelvoud van de verleden tijd een eind-t krijgen: gij hoordet. Maar deze vorm is zeldzaam. Meer gebruikelijk is gij hoorde. 

de parabel van de sneeuwruimers

Er was eens een klein land met veel auto’s. Van de ochtend tot de avond, en ook een stuk in de nacht, reden al die auto’s van het dorp naar de stad, en daarna van de stad weer naar het dorp. Ze reden van het huis naar het kantoor, of naar het shopping center, het sportterrein, het stiltegebied…

© 2019 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑