Jef Van Staeyen

Categorie: 2018 (Pagina 2 van 9)

verkiezingen in de VS: Vermont en Montana

Wanneer er verkiezingen zijn in de States, zoals onlangs de mid-terms van 6 november, kijk ik graag wat naderbij, naar staten die ik wat beter ken, die ik de voorbije jaren heb bezocht, en waarover ik boeken en lokale kranten heb gelezen. Ik mag zeggen: waarvan ik de temperatuur ter plekke een beetje heb gevoeld.
In concreto zijn dat Vermont (met New-Hampshire) in 2013, en Montana (met Idaho) in 2016. Zo’n lokaal nieuws geeft me een genuanceerder en diverser beeld dan het eenvoudige zwart-wit of blauw-rood met overhaaste commentaren dat ons in de pers vaak voorgehouden wordt.

Vermont en Montana

Vermont en Montana zijn heel verschillend van elkaar, wat echter niet betekent dat ze omwille van dat verschil samen een getrouw beeld kunnen geven van de States. Ze zijn Michigan niet, of Arkansas, dat besef ik wel. Ze zijn beide blank en landelijk — en het is ook een beetje om die laatste reden dat ik ze bezocht: het prachtige landschap van een dunbevolkt gebied. (Ze liggen ook beide tegen de Canadese grens — geen toeval voor mij.)

Lees verder

herfst in Canada (Montréal, Kingston, Toronto) ❧

Een tegendraadse samenvatting van mijn herfstvakantie in Canada.

Maar er was nog veel anders te zien en te beleven.


herfst in Montréal (avenue Jeanne d’Arc, en vele andere straten)


Parc National du Mont Orford — l’Étang aux Cerises

 


Kingston — geen pleziervaart op het Ontariomeer (stijve bries), dan maar de ferry naar Wolfe Island, die tegen de golven beukt


schoolgaande jeugd in Toronto, Bathurst Street


Toronto, waterfront (Queens Quay West) — zo zien Canadezen waar hun zuurverdiende geld terecht komt 

… en vele andere musea en galerijen waren wel open

 


In Québec het begin en einde van alles, de Saint-Laurent (10.000 m³ per seconde)

het leven van een blad

Zeven lange maanden aan een tak, in zon, regen en wind, in de promiscuïteit van al die andere bladeren, door rupsen en luizen belaagd, op vlinders en vogels jaloers, om dan — eindelijk — op de mooiste dag van de herfst je boom los te laten, en in zacht licht en een schuwe bries als het even kan een sierlijke maar al te korte vlucht, dan wel in een drieste storm een verre reis te maken, helemaal alleen, en van alles bevrijd. Daarna komt het einde, dan volgt verrotting, of erger, de blazer.

Montréal, oktober 2018

 

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑