Zeven lange maanden aan een tak, in zon, regen en wind, in de promiscuïteit van al die andere bladeren, door rupsen en luizen belaagd, op vlinders en vogels jaloers, om dan — eindelijk — op de mooiste dag van de herfst je boom los te laten, en in zacht licht en een schuwe bries als het even kan een sierlijke maar al te korte vlucht, dan wel in een drieste storm een verre reis te maken, helemaal alleen, en van alles bevrijd. Daarna komt het einde, dan volgt verrotting, of erger, de blazer.
Montréal, oktober 2018
