moskenes.be

Jef Van Staeyen

  • welkom
  • bloemlezing
  • essays
  • foto’s
  • grafiek
  • verhalen
  • recent
  • fr
  • welkom
  • bloemlezing
  • essays
  • foto’s
  • grafiek
  • verhalen
  • recent
  • fr

kunst

ik wil dóór de beelden kijken

Bloed kleeft aan dit beeld, schreef ik in 2018, een vraag die me nog steeds bezig houdt, in Ferrara, Firenze, Parijs, Vienne, Toulouse…

(juli 2025)

Verhaeren in Sint-Amands

Émile Verhaeren lééft nog, in Sint-Amands aan de Schelde.

(oktober 2025)

koppen in Gent

Kopie of niet? Deze Kruisdraging is een creatie van Jheronimus Bosch.

(november 2024)

de huizen van Watou

Watou, in meer dan honderd foto’s.

(2004-2022)

Mercator en Ortelius in het Musée de Flandre in Cassel

Een cartografische projectie (van een afgeplatte bol naar een vlak) kan nooit én de grootte én de vorm respecteren, en moet tussen de twee een keuze maken — waarbij de afstanden hoe dan ook ontrouw worden weergegeven.

(maart 2016)

heibel rond de restauratie van het Lam Gods

Worden van het Lam Gods te veel verflagen verwijderd (De Standaard, 16 december 2023)?
Wat dachten we in 2014, toen de werken begonnen?

(augustus 2014)

klimmen met een foto

Vijf gedachten bij één foto.

(november 2017)

komedie in de schouwburg (Arenberg)

Enkele portretten in de traphal leidden tot een komedie die de grenzen van de schouwburg ver overschrijdt.

(maart 2023)

het lichtfestival in Gent

(januari 2015)

Calatrava en Buren in Luik

(april 2023)

Eggum

Met deze foto’s neem ik u mee naar Eggum, op het eiland Vestvågøy in Noorwegen, naar dit werk van de Zwitserse kunstenaar Markus Raetz.

(juni 2023)

VHILS in het MIMA in Molenbeek

Het MIMA in Molenbeek sluit weldra — heropent het vóór Molenbeek in 2030 culturele hoofdstad van Europa wordt ? — en stelt de kunstenaar VHILS tentoon.

(oktober 2024)

Watou 2009

Jaarlijks ben ik naar Watou gegaan.

2018, een mooi jaar voor Watou

2018 is een mooi jaar voor Watou. Weer ben ik er heen getrokken, en heb foto’s gemaakt, al hebben die vaak meer met het boeiende dorp dan met de boeiende kunst te maken.

(juli 2018)

Watou 2019, nu weet ik wat saudade is

Saudade, denk ik, is het verlangen naar wat je niet wil.

(juli 2019)

Watou 2021, de betovering is niet meer

Watou is gekrompen tot een parochiezaal, een huis, een brouwerij, een kerk en twee parkjes. De betovering, de verrassing en de verwondering zijn verdwenen.

(augustus 2021)

het verlangen naar Gent

Over Gent, Michiel Hendryckx en zijn Verlangen naar Frankrijk.

(april 2017)

een logo in Antwerpen

Ik moest schaterlachen, toen ik dat zag.

(april 2025)

geen Vlaamse meesters van het KMSKA voor Congo

Terwijl het KMSKA omwille van de verbouwing twaalf jaar lang gesloten bleef, gingen de kunstwerken op reis.

(januari 2023)

het raadsel van Veen

Is Otto Van Veen de schilder van de panelen met de Aanbidding der Wijzen en de Opdracht van Jezus in de Tempel in de Rijselse kerk Saint-André?

(novembre 2014)

Vienne (de Franse stad) als Assepoester

Ik denk aan Assepoester als ik Vienne zie.

(augustus 2024)

wat is waarheid, in de kerk?

Het is dwaas, uiteraard, dat ik als recente Antwerpenaar — of her-Antwerpenaar, na bijna 40 jaar afstandelijkheid — jullie mijn Antwerpse ontdekkingen vertel. Maar jullie zijn hoffelijk, en verzwijgen me dat ik niets nieuws aanbreng.

(januari 2022)

Sol Lewitt in Massachusetts

Nog tot 2033 loopt in het Massachusetts Museum of Contemporary Art (North-Adams) een tentoonstelling met een honderdtal werken van de Amerikaanse kunstenaar Sol Lewitt (1928-2007).

(mei 2013)

Sol Lewitt in het Joods museum

(maart 2022)

Van Dijck in het MSK in Gent

Moet kunst gekaderd worden? waarom en voor wie?

februari 2022)

omtrent financiering van de kunst

Tot de achttiende eeuw, of misschien zelfs later, is het gros van de Europese kunstproductie met allerlei vormen van belastinggeld gefinancierd. Het heette niet subsidie, maar het was het wel.

(november 2019)

Jacob van Berchem voor de "canon"

Overal is de zestiende eeuwse componist Van Berchem bekend, maar in Berchem niet.

(december 2019)

een nomadisch monument

Een kunstenaarscollectief uit Den Haag exposeert in Antwerpen een nomadisch monument voor 75 000 door Israël gedode Gazanen.

(maart 2026)

ik ben een mecenas

Als Margaretha van Parma en Antoine Perrenot de Granvelle mecenassen zijn, dan zijn jij en ik dat ook.

(december 2024)

vergankelijkheid en vergangenheid in het MAS

De doden hebben we uit de steden verdreven, maar hun dingen in het centrum geplaatst. Zo blijven ze bij ons. Het MAS is een grafmonument.

(februari 2021)

Tags

Americana Antwerpen architectuur en stedenbouw covid de toekomst alsof je er was essays Europa foto-grafiek fotografie grafiek grensoverschrijdend Italia kunst la France d'Aujourd'hui literatuur mobiliteit Montréal & Co politiek en samenleving prospective publicaties reizen rubrieken taal tram vergeten voetganger verhalen en zo vluchtelingen en migranten wetenschap en techniek wie ik ben

wie ik ben

In mei 1953 in Merksem geboren, ben ik een geboren en getogen Antwerpenaar.
(“Een pagadder” of “een stroboer”, zullen de echte sinjoren zeggen.)
Meer dan 36 jaar heb ik in Frankrijk gewoond en als stedenbouwkundige gewerkt, in de omgeving van Parijs, in Niort en vooral in Lille (Rijsel). Zo werd ik “nordiste” (toch bijna).
Nu ben ik weer “sinjoor”.
Mijn lievelingsauteur heet Stefan Zweig, mijn lievelingsmuziek is van Händel.
Ik hou van de Lofoten, waar ook het eiland Moskenes ligt.

reacties

U kan reageren via:
info — apenstaart — moskenes — punt — be

Log in

  • Wachtwoord vergeten?

© 2026 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑