Theresa May heeft het niet onder de markt. Nadat het Brexit-referendum faliekant was afgelopen voor wie het had ingericht (David Cameron en zijn Conservatieve Partij), vluchtten alle mannelijke politici dapper weg, en bleef alleen Theresa om de klus te klaren. Ze heeft sindsdien meer tegenslag dan meevallers gekend. Het inmiddels befaamde artikel 50 van het verdrag van Maastricht is niet bedacht om exit-procedures in goede banen te leiden, veeleer om ze te vermijden, de tijd is kort, en sommige exiteers hebben de dolste beloften gemaakt, met veel rechten en weinig plichten. Of het een harde of zachte Brexit wordt weet niemand, zelfs niet of er een overeenkomst wordt beoogd.
Auteur: Jef Van Staeyen (Pagina 108 van 155)
Was het de Antwerpse Brederodestraat (vrijdag en zondag), of de Brusselse Wetstraat, waar het hevigst gevochten werd?
Sommige kemphanen (of -hennen) is de verleiding te sterk.
Zien ze een knokpartij, dan knokken ze mee — het maakt niet uit waarom.
Puigdemont gaf hen een zoveelste kans.
(Met mijn verontschuldigingen aan Sander Loonis, die graag ook mee op het plaatje had gestaan. Charles Michel niet. Praat erover, had hij gezegd.)
De Franse oever van deze website bevat enkele teksten en tekeningen over Macron, die ik hier graag toelicht.
De overgang van zomer- naar winteruur — en omgekeerd — is een zegen voor pers en wetenschap, zo blijkt elk jaar opnieuw. Een schare wetenschappers kan aan de slag om de vooral schadelijke gevolgen van de uurwissel in kaart te brengen, in rapporten te publiceren, >en in leesbare brokken aan de nieuwshongerige kranten te bezorgen. Tweemaal ‘s jaars komt het circus langs. Je kan er je klok op gelijk zetten. Of bijna toch.



