Jef Van Staeyen

Categorie: 2015 (Pagina 4 van 12)

de privacycommissie, wat vinden M***y en J**n J**n daarvan?

vader_en_kroost

Sinds een jaar — of is het meer? — schrijft Bart Eeckhout, commentator bij De Morgen, over zijn kroost.
In de krant.
Bij het lezen, of juister: bij het zien — er zit een betaalmuur voor —, voel ik dan enige gêne. “Hier moet ik niet zijn. Sorry dat ik even binnen kwam. Dat wilde ik niet.”
Bart Eeckhout is een trotse vader. Zo zijn er wel meer. Is blij met zijn kinderen. Het zij hem volhartig gegund. Er zijn weinig mooiere dingen dan dat. Hij wil zijn geluk met anderen delen. Wie doet dat niet?
Maar hij beperkt zich niet tot foto’s en verhalen, die hij aan vrienden, familie en kennissen geeft en vertelt. Hij schrijft het in De Morgen.  Er staat immers al zó-véél droefnis in de krant.

De kleine M***y (2) en J**n J**n (6) zullen dat wel tof vinden. Ze weten niet half hoe groot de wereld is. Of wat hij in petto houdt. Aan moois, en lelijk.
Wat gebeurt er straks, wanneer ze enkele jaren ouder zijn? De moeilijke leeftijd waarop je vergeten wil, dat je ooit klein bent geweest, een papa en een mama hebt, en ook nog een zusje of broer. Of stel dat het geluk toch wat lastiger wordt. Wat doe je dan met aandacht in de pers? Kan je een verhaal afsluiten wanneer het niet past? Wanneer een ander voortschrijven wil?
Wie met — zeg maar — Herman Brusselmans vrijt, weet dat zijn — háár — leven en intimiteit in de boeken komt. Maar welk verweer hebben kleine kinderen tegen wat hun vader schrijft? In de krant.

Overdrijf ik? Of vinden jullie dat ook?

grensoverschrijdend gedrag

 

150815-DeStandaard-grensoverschrijdend_gedrag.001

 

Het moet maar eens gedaan zijn met dat grensoverschrijdend gedrag!

(N.B.: Toen ik deze tekst schreef, in 2015, woonde ik in Lille (Rijsel, Frankrijk). Bijna twintig jaar lang had ik in de lokale grensoverschrijdende samenwerking gewerkt. We bevorderden grensoverschrijdend gedrag en werden daarvoor gefinancierd.)

Laat me meteen toegeven: ik vertoon nog regelmatig grensoverschrijdend gedrag. Gisteren, toen ik naar Kortrijk reed (vanuit Lille), en morgen, wanneer je me in Merksem en Kalmthout kan zien.
Enkele jaren geleden werd ik voor mijn grensoverschrijdend gedrag zelfs verloond. En bevorderde ik het bij anderen. Ik heb  de koning op bezoek gehad (Albert 2, in oktober 2003), en de prins (Filip), de Franse Premier Ministre (Raffarin, november 2002), en een rist Minister-Presidenten en ministers. Allemaal kwamen ze mij en mijn collega’s aanmoedigen voor ons grensoverschrijdend gedrag. Alleen de Franse Président Jacques Chirac was minder enthousiast. In september 1995 zag hij met eigen ogen hoe de grens in Rekkem heel even goed werd bewaakt.
Vandaag is grensoverschrijdend gedrag een strafklacht, een onderzoek en een schorsing waard. Bravo aan De Standaard, voor deze mooie afsluiter aan >de week van de taal: hoe schijnheilig is je Nederlands. Iedereen weet toch dat het om seksuele intimidatie gaat. Of meer. Niet om grensoverschrijdend gedrag. Of krijg je rode oortjes bij het schrijven?

de brezjnevisering van het vrije Westen

150920-Volkswagen_et_la_presse_Francaise

Knoeien is als voetbal: op het einde wint Duitsland.
Jarenlang ging alle aandacht naar het talent van de Griekse overheid — en van Griekse burgers — om met rekeningen en statistieken te knoeien. Europa verloor er bijna zijn eenheidsmunt bij. En zijn eensgezindheid voor zover die bestond. Elk kwartaal een crisis.
En toen kwam Volkswagen, om te tonen dat je ook deskundig knoeien kan. Grieken zijn koorknapen, als je ziet wat Wolfsburg kan. Het bedrijf, en zijn dochterondernemingen, knoeien niet alleen met verbruikscijfers (het aantal liter per 100 km — en terloops de CO2), zoals ook de concurrentie gretig doet, en waar geen overheid van wakker ligt. Ze knoeien met luchtkwaliteitstests, en geen beetje. Ze verkopen auto’s met valse papieren.

Lees verder

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑