Frans had Miet wel eens in de straten van de stad gezien…
Een heelkortverhaal.
Categorie: Verhalen (Pagina 12 van 16)
Op 17 juni 1939 meert de oceaanstomer Saint-Louis van de Duitse reder Hapag in Antwerpen aan. Aan boord zijn ongeveer 900 passagiers, vooral Joodse vluchtelingen uit Duitsland en Oost-Europa, die in Hamburg vijf weken eerder voor een reis naar Havana vertrokken waren, maar noch in Cuba, noch in Canada of de Verenigde Staten welkom waren. Onder hen bevindt zich het meisje Hannelore Klein, de moeder van de Nederlands-Amerikaanse auteur Arnon Grunberg.
Dit is een korte tekst die ik daarover in 2008 schreef, een stukje uit het album Nieuwe wereld, over eindigheid en oneindigheid.
Meer informatie over Hannelore Klein vind je ook >hier.
Wat kapitein Gustav Schröder betreft, de tweede hypothese op het einde van mijn tekst staat wellicht het dichtst bij de realiteit: om zijn optreden werd hij door de Duitse Bondsrepubliek, de staat Israël (als Rechtvaardige onder de volkeren) en de stad Hamburg geëerd.
“L’infini dans les sciences, les arts et la philosophie”.
Om aan de Rijselse universiteit een boek te kopen, moet je vroeg opstaan — of lang wakker blijven: een “verhaal” omtrent administratieve spitstechnologie.
[Een link met het tijdschrift Les Nouvelles d’Archimède vind je >hier.]
P.S.: Zowel de conferenties als het tijdschrift Archimède werden na het academisch jaar 2017-2018 afgeschaft, als resultaat van de samenvoeging, per 1 januari 2018, van de drie Rijselse openbare universiteiten tot één Université de Lille, waarvan het cultureel programma versnipperd en onleesbaar is.
De mini-tjes en de cinquecento’s waren nu ronder en dikker dan toen hij nog jong was.
De meisjes, de dames aan het stuur waren dat ook.
Wat had hij te zeggen, keek hij naar zijn buik.
[een heelkortverhaal, april 2008 — november 2014 — 36 woorden]
De Lofoten — of waarom deze website Moskenes heet
gezegd (en bijna gehoord)
