Jef Van Staeyen

Auteur: Jef Van Staeyen (Pagina 72 van 155)

de vergeten voetganger (14) wie geeft ons onze trottoirs terug?

Omtrent de Mechelsesteenweg.
En Antwerpse trottoirs.

 

 

Behalve in de smalle straten van de oude stad is Antwerpen vaak een stad van trottoirs geweest. Trottoirs waar je kon stappen, wandelen, slenteren, stilstaan en praten, en waar kinderen veilig konden rennen (of op hun fietsje rijden).
Dat is vandaag niet meer het geval. Zelfs in (het merendeel van) de brede leien en lanen hebben de rijdende en de geparkeerde wielen van de auto’s en de fietsen, en al wat daar enigszins op lijkt, de macht en de ruimte genomen.

De Mechelsesteenweg (en de Grotesteenweg, voor het Berchemse deel), die over een kleine twee en een halve kilometer de Nationale bank op de Frankrijklei met de Berchemse Sint-Willibrorduskerk verbindt, die van de vroegere Spaanse naar de (latere) Belgische Brialmontwallen loopt, die al in 1395 werd vermeld en op de beroemde Ferrariskaart goed leesbaar is, die Mechelsesteenweg is een schrijnend voorbeeld van de teleurgang van het Antwerpse voetgangersdomein, waar het gewone straten, en niet de toeristische of centrale winkelstraten betreft. Zowel kwantitatief als kwalitatief, zowel naar aanleg als  gebruik.
Heel het traject is moeilijk, zelden is het aangenaam, en sommige plaatsen zijn nauwelijks “doorwaadbaar”.  Merkwaardig genoeg zijn het de ruimstbemeten delen die het lastigst zijn: het pleintje met “de badende kinderen” aan de voormalige Antwerpse WaterWerken,  het Frans Jochemsplein aan de Hoge Weg in Berchem en, zij het in mindere mate, het Albertpark.

Klik hier, of klik op het plaatje hierboven.

 

vandalisme op de tram, dat doen we liever zelf (de Lijn)

 

beschilderde tram

 

Nee! Vandalisme op de tram, dat doen we liever zelf, zegt de Lijn niet. Maar ze denkt het wel, en handelt ernaar.
En dat doet ze niet alleen voor haar oude PCC-trams (nog even, vooraleer ze ze voor enkele honderden euro’s verkoopt). Ze doet het ook op haar nieuwere trams. Waar ze ooit zo trots op was.

 

 

Ik vraag me af:

  • hoe je vandalisme kan bestrijden als je zelf het slechte voorbeeld geeft.
  • welke zin het heeft wanneer een openbare instelling (de Universiteit Antwerpen) overheidsgeld versast naar een andere openbare instelling (de Lijn) met als doelstelling andere openbare instellingen (in casu andere universiteiten of hogescholen) studenten af te snoepen, en met als effect dat de kwaliteit en de aantrekkelijkheid van het openbaar vervoer eronder lijdt.
  • waarom er nog vensters zitten in de trams, als je ziet wat er binnen en buiten allemaal op de ruiten wordt gekleefd,
  • en waarom designers aan het werk worden gezet om het koetswerk een fris en herkenbaar kleurtje te geven, als dat design nadien (vaak lelijk) wordt overplakt.

Een suggestie aan de Vlaamse overheid:

  • zet het bedrag dat de Universiteit Antwerpen blijkbaar niet nodig heeft meteen op de begroting van de Lijn.
  • verspreid een kleine folder aan alle leerlingen van de laatste leerjaren van het secundair onderwijs, met daarop de adressen van de websites van de universiteiten en hogescholen. Trouwens, ook dit is niet mis: wat na het secundair onderwijs. Intelligenter dan een met overheidsgeld gevandaliseerde tram.

 

P.S.: Lees ook De Standaard spuwt in je gezicht.

de vergeten voetganger (13) wie ruimt dat op?

 

Klik hier of klik op het plaatje (het is een bestand van ongeveer 30 Mo).

Ik startte deze reeks in november 2019, kort nadat ik in Antwerpen ben komen wonen, en stop ermee in augustus 2022. Het wordt immers teveel. Om praktische redenen zijn het vooral foto’s uit Antwerpen en Berchem, en in wat mindere mate uit Borgerhout, Deurne, Merksem en Mortsel.
Jammer genoeg zou ik nog jaren kunnen doorgaan, want het wordt er vooralsnog niet beter op.

 

  waarom niet? (foto-montage)

de vergeten voetganger (12) niet stilstaan op de Londenbrug

 

Londenbrug in Antwerpen

Een (ophaal)brug is een brug om vóór stil te staan. Niet om óp stil te staan.
Dat toont ons de Antwerpse Londenbrug.

Vervoert dit schip
niet erg rustig de tijd
die u hier zo dringend
staat te verliezen?

schreef Stijn Vranken in 2014 een goed stadsgedicht voor én onder de oude Londenbrug (en vandaag ook onder de nieuwe, die er nu staat of ligt).

Eenmaal op de brug, toch een van de meest magische plekken van de stad, kijk je recht voor je uit, en niet opzij naar het water. Het voetpad is te smal om even te dralen, daar stoor je alleen de anderen mee. Klik hier of op de foto hierboven.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 moskenes.be

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑