Bart De Clerck en Joost Houtman schreven “De rest is parking. Waarom de Antwerpenaren zo Antwerps zijn” en uitgever Vrijdag gaf het uit. Mijn peetzoon dacht aan mijn herinburgeringstraject, en schonk het me voor mijnen nieuwjaar.
Dit is wat en hoe ik het las.
Tag: politiek en samenleving (Pagina 22 van 59)
Van de nieuwe sp.a-voorzitter Conner Rousseau heb ik nog niet veel intelligente dingen gehoord. Een grote dwaasheid wel, als ik de kranten mag geloven. Op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij, op 19 januari in Heusden-Zolder, de Koeltorenlaan (wat misschien wel nodig was), verklaarde hij: “De gewone man met een gewone job in een gewone wijk is afhankelijk van een sterke overheid voor zijn veiligheid. Net daarom is veiligheid een links thema. Dat is megalinks zelfs en dus gaan we dat niet meer van ons bord laten eten”. De eerste zin is juist, de tweede is okee, maar de derde is waanzin: het is óns probleem, en alleen van ons, poten thuis als je er aan komt!
Stel je even voor:
- Bart: Wij willen een onafhankelijk Vlaanderen, en wee de tjeef of de blauwe die dat ook wil, want ik sla hem op zijn bakkes.
- Meyrem: Het bestrijden van de klimaatopwarming is een groen thema. Liberalen kunnen zich daar beter niet mee moeien, want daar komen alleen maar vodden van.
- Gwendolyn: Als jullie voor genoeg duisternis zorgen, kunnen wij de Verlichting aansteken.
- Paul: Il faut augmenter les petites pensions, et vous avez intérêt à être contre. [Sinon on va être obligés de le faire.]
- etc. etc. De fictieve citaten van Tom of Theo laat ik liever buiten deze blog.
Van politici verwachten burgers dat ze (i) problemen onderkennen, (ii) oplossingen voorstellen of op zijn minst naar waarde schatten als die van elders komen, en (iii) vooral: dat ze brede allianties smeden met andere eerbare politici en maatschappelijke krachten die aan de oplossing willen meewerken zodat het probleem verdwijnt. Politici die de problemen koesteren, ze jaloers voor zich bewaren, de anderen op afstand houden en er zo voor zorgen dat ze vooral niet opgelost geraken, dat is wel het laatste dat we nodig hebben.
een grenssteentje tussen Berchem en Borgerhout
Dit is een derde Antwerpse tekst : talen en namen in de Groenenhoek (pdf).
In deze tekst wandel ik door mijn nieuwe buurt. Ik groet Diana, ontmoet Lodewijk van Bercken en Herman Van den Reeck, struikel over de Karels, vindt bus 33 en verdwaal tussen Bikschote en Ramskapelle. In de Diksmuidelaan is er veel beweging, al zie je dat niet meteen. Maar eerst tram ik nog even naar het centrum, op bezoek bij de Ware God (en die zit niet alleen aan de halte Hemel op lijn 4).
De twee eerdere teksten waren:
Het is best kosmopolitisch, hier in de Groenenhoek…




