Het voorbije jaar werd de Grotesteenweg in Oud-Berchem deels heraangelegd. Dat was wel nodig. Een aantal problemen, waarover ik reeds eerder schreef, werden opgelost, andere niet. En nieuwe problemen werden gecreëerd.
Dat noem ik de wet van behoud van miserie. Ik maakte een reportage van wat beter werd, van wat beter kon, en van wat echt niet goed is. Het gaat om smalle en versmalde voetpaden, short-cuts, spookfietsers, ontbrekende zebra’s, drukknoppen (en ontbrekende drukknoppen!), ontbrekende hellingen aan tramperrons… en om verlaagde leefbaarheid en veiligheid, wanneer doorstroming en snelheid belangrijker zijn.
Bij de heraanleg:
- werd gezondigd tegen het principe dat de straat conform moet zijn met het gedrag dat van de weggebruikers wordt verwacht. Bij de talrijke short-cuts is dat niet het geval.
- werd het spookfietsen aangemoedigd, wat voor alle verkeersdeelnemers gevaarlijk is. [De Grotesteenweg is overigens een eerder smalle straat, waar twee-richtingsfietspaden onnodig en zelfs onwenselijk zijn.]
- werden er géén zebrapaden aangelegd om de fietspaden over te steken, alhoewel ze daar, meer dan voor de rijwegen (met verkeerslichten), nodig zijn.
- werd ruimte verspild, die elders (vooral voor het voetpad) nuttig kon zijn.
- werden onvoldoende hellingen aangelegd naar de tramperrons.
